Ο ελιγμός που ο Ερντογάν θέλει να «πουλήσει» ως αυτοσυγκράτηση οφείλεται στην συγκυρία που δεν του επέτρεπε να λειτουργήσει διαφορετικά

«Προς το παρόν αναβάλλεται». Ο λόγος για την έλευση του Αμπντούλ Χαμίντ Χαν σε νερά ελληνικής ή κυπριακής δικαιοδοσίας. Αφού προς το παρόν ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε να μείνει σε πιο ασφαλή νερά κοντά στην Αττάλεια.

Ακόμα και αν οι έρευνες που θα πραγματοποιήσει το γεωτρύπανο βάση κινούνται στο όριο της διεθνούς νομιμότητας, καθώς για να είναι απόλυτα σύμφωνες με το γράμμα του νόμου, η Τουρκία θα έπρεπε να έχει προχωρήσει σε οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών της με τις γείτονες χώρες, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Ερντογάν επέλεξε το πλέον ανώδυνο σενάριο.

Διαβάστε επίσης: Handelsblatt: Ο (σιωπηρός) εκνευρισμός στις Βρυξέλλες με τον Ερντογάν

Επέλεξε δηλαδή να κάνει έναν ελιγμό, δείχνοντας ταυτόχρονα προς τη διεθνή κοινότητα μία διάθεση αυτοσυγκράτησης.

Οι επικρίσεις

Έστω και αν αυτή τον έφερε αντιμέτωπο με τους σκληρούς της «Γαλάζιας Πατρίδας», όπως ο Τζιχάτ Γιαϊτζί, που ήδη τοποθετήθηκε ενάντια στην επιλογή του Τούρκου προέδρου, μέσω του think tank που διατηρεί.

Στην ανάρτηση της η δεξαμενή σκέψης, Türk Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi, (Τουρκικό Κέντρο Θαλάσσιας και Παγκόσμιας Στρατηγικής), ανέφερε ότι: «Οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα! Ο πρώτος σταθμός υπηρεσίας του γεωτρύπανου Αμπντούλ Χαμίντ Χαν είναι η γεώτρηση Yörükler-1, 55 χιλιόμετρα ανοικτά της Γκαζί Πασά.  Δηλαδή, εντός του χάρτη της Σεβίλλης, που μας παγιδεύει μέσα στον κόλπο της Αττάλειας… Δεν ξέρουμε τι να πούμε».

Οι αιτίες της «αυτοσυγκράτησης»

Ωστόσο αυτός ο ελιγμός που ο Ερντογάν θέλει να «πουλήσει» ως αυτοσυγκράτηση έχει αιτίες, που σχεδόν δεν του επέτρεπαν να κάνει κάτι διαφορετικό, τουλάχιστον στην παρούσα χρονική συγκυρία. Καθώς το κόστος μίας ακραίας επιλογής θα είχε συνέπειες που θα ξεπερνούσαν κατά πολύ τα όσα επιδιώκει να κερδίσει ο τούρκος πρόεδρος, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχει φέρει ξανά το θέμα του σεβασμού των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας, της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών στην κορυφή της ατζέντας της διεθνούς διπλωματίας.

Ένα ζήτημα που ίσως κάποτε η επίκληση του…